Psychotherapie – Wat is het?

Psychotherapie Amersfoort

Therapie is nodig voor de meeste geestesziekten, met inbegrip van de psychotische, de borderline schizofrenie, de schizofrenie; de clusterhoofdpijn; bij de depressie; bij de paniekstoornissen, de agorafobische paranoïde; bij de eetstoornissen, boulimia; bij de geslachtsstoornissen – zowel plotselinge als gratuite; bij de posttraumatische stressstoornis – fobische reacties; bij de stress-geïnduceerde zwaarlijvigheid; en bij bi-polaire, gegeneraliseerde angststoornis. Dit hoofdstuk zal waardevolle informatie bevatten over psychotherapie.

Psychotherapie is de dialoog tussen een therapeut en een cliënt, waarbij de therapeut de cliënt helpt zijn innerlijke hulpbronnen te vinden en de cliënt informatie geeft over zijn verlangen om zich te verbeteren en het vermogen van zijn bewustzijn om dat te doen. De therapeut is een adviseur, een leraar, een gids en een vriend. Zijn belangrijkste functie is een open communicatie tussen de cliënt en de deskundige. Tegenwoordig oefenen veel therapeuten hun praktijk uit in privépraktijken en in instellingen voor geestelijke gezondheidszorg, maar ze zijn zeldzaam. Een ander kenmerk is het doel van de kuren: individuen kunnen merken dat hun grootste zorgen veranderen in vele interne trauma’s of moeilijkheden die ze moeten oplossen, zonder therapie. De behandeling is geen remedie, maar een proces dat het individu helpt zijn interne ervaringen te helen. De patiënt is het slachtoffer van de gevolgen van vele factoren in zijn leven en zijn privé-leven (verleden, heden, heden en toekomst) en is als zodanig niet in staat de therapie, die zich in zijn eigen geest afspeelt, te begrijpen.

Psychotherapie is een dialoog die de zelfdoelen van de cliënt vernietigt. Deze doelen kunnen, in het algemeen, de twee belangrijkste componenten zijn voor de ontwikkeling van ieder mens: overleven en zelfrespect. In de therapie vernietigt de therapeut de weerstand tegen veranderingen die de cliënt wil doorvoeren om ze te bereiken. Het doel van de therapie gaat vóór de veranderingen, en de therapeut krijgt door zijn inbreng de objectiviteit die hem in staat stelt te zien wat bedreigend is voor het verder bereiken van zijn doelen. Wanneer dit alles is beoordeeld en bestudeerd in de context van de doelen en de redenen voor de doelen, is het mogelijk voor de therapeut om alternatieven voor te stellen, en eenvoudigere benaderingen aan te bevelen die de cliënt sneller en gemakkelijker naar zijn doelen leiden.

Psychotherapie is een gesprek tussen de cliënt (het bewustzijn) en de therapeut (de geest). De therapeut helpt de cliënt om zijn zelf te transformeren onder de druk die wordt opgelegd door zijn blootleggen van wat hij (het bewustzijn) wil en vastbesloten is om niet los te laten. De therapeut is een persoon die niet weet waar hij het proces moet ontwerpen dat de cliënt zal leiden naar het bereiken van zijn doelen. De basis van psychotherapie is vragen stellen, niet logica. Het heeft altijd te maken met het vermogen van de therapeut om de resten te confronteren. In therapie is het niet mogelijk de cliënt te vragen over het verleden te praten, over wat hij als kind heeft meegemaakt, over wat er in het verleden is gebeurd, en te vragen, waarom dit hem nu overkomt.

Het werkelijke doel van therapie is de cliënt te vragen om te vergroten. Intra-ultimale veranderingen zullen meer uitgesproken worden als negatieve gevoelens en uitdrukkingsstijlen opgehelderd worden. Het is niet mogelijk iets te verhogen dat niet geduldig genoeg is om de psychotherapeutische atmosfeer te doorstaan.

De therapeut moet zich concentreren op het evenwicht en de betekenis van de communicatie, en zoeken naar het centrale patroon of de stroom van informatie, evenals de onderlinge afhankelijkheid van informatie. Dit betekent dat wanneer de andere persoon wordt gepusht om te verhogen, hij ook zou moeten verlagen. Dit is een onvermijdelijk proces dat moeilijkheden kan opleveren in de evaluatie van de stemmen die zich aandienen, en ook in het risico voor het bereiken van het doel van de cliënt, als deze stemmen niet geleid worden door de kennis van de therapeut. In therapie is de therapeut de eerste en primaire opvoeder.

In de psychotherapie is het de bedoeling van de hulpverlener de cliënt te begeleiden door te zoeken naar het evenwicht tussen de kennis die de cliënt heeft van zowel de cliënt als van de therapeut. Er zijn bijvoorbeeld mensen die het gevoel hebben dat ze meer kunnen geven, als ze maar gehoord, begrepen en geobserveerd zouden worden. Er zijn anderen die het gevoel hebben dat ze het zo goed doen als ze kunnen, alleen omdat ze weten hoe. Bewustzijn en therapeut zijn twee met elkaar verbonden begrippen. De therapeut, die zowel een leraar als een leerling is, heeft het voorrecht de cliënt te helpen door de weg te wijzen. Het is belangrijk dat de cliënt en de therapeut communiceren in een taal die beiden begrijpen en kunnen gebruiken.

Lees meer

Familieopstellingen

Psychosynthese